آلبوم می‌پرستم معین؛ معرفی کامل، فهرست آهنگ‌ها، عوامل و جایگاه این اثر در کارنامه معین

آلبوم می‌پرستم یکی از آثار قدیمی و مهم معین، خواننده محبوب موسیقی پاپ و سنتی ایرانی است. این آلبوم برای طرفداران قدیمی معین، فقط یک مجموعه شش‌قطعه‌ای نیست؛ بلکه بخشی از دوره‌ای است که صدای معین آرام‌آرام در میان ایرانیان مهاجر و علاقه‌مندان موسیقی فارسی به جایگاه ویژه‌ای رسید. در منابعی مانند ویکی‌پدیا، «می‌پرستم» به عنوان آلبومی در سبک پاپ و سنتی معرفی شده که توسط شرکت ترانه منتشر شده و دارای ۶ آهنگ است.

اهمیت این آلبوم از چند جهت قابل بررسی است. از یک طرف، «می‌پرستم» در ابتدای مسیر آلبوم‌های رسمی معین قرار می‌گیرد و در گاه‌نگاری آثار او، پیش از آلبوم‌هایی مانند «کعبه»، «هوس»، «سفر» و «بی‌بی گل» دیده می‌شود. از طرف دیگر، قطعه اصلی آلبوم یعنی «می‌پرستم» به مرور زمان به یکی از ترانه‌های ماندگار معین تبدیل شد؛ قطعه‌ای عاشقانه، پرکشش و آوازی که هنوز هم در اجراهای زنده و پلتفرم‌های موسیقی شنیده می‌شود. در برخی پلتفرم‌های دیجیتال، قطعه «Miparastam» به صورت تک‌آهنگ یا در مجموعه‌های بازنشرشده دیده می‌شود و همین موضوع باعث شده گاهی میان تاریخ انتشار نسخه اصلی آلبوم و نسخه‌های دیجیتال بعدی اختلاف یا ابهام ایجاد شود.

اطلاعات کلی آلبوم می‌پرستم

آلبوم «می‌پرستم» از آثار نخستین معین در دوران فعالیت حرفه‌ای او به شمار می‌رود. ویکی‌پدیا این آلبوم را اثر نصرالله معین معرفی کرده و ژانر آن را «پاپ و سنتی» نوشته است. ناشر آلبوم نیز شرکت ترانه ذکر شده است. در همان صفحه، سال انتشار آلبوم ۱۳۶۲ آمده و فهرست آهنگ‌ها شامل شش قطعه است.

از نظر جایگاه تاریخی، «می‌پرستم» را می‌توان یکی از پایه‌های شکل‌گیری شخصیت هنری معین دانست؛ شخصیتی که بعدها در آلبوم‌های «کعبه»، «هوس»، «سفر»، «صبحت بخیر عزیزم»، «پریچه»، «نماز»، «معما» و «پرواز» کامل‌تر شد. معین در این آلبوم هنوز در نقطه آغاز مسیر بزرگ خود قرار دارد، اما ویژگی‌هایی که بعدها به امضای صوتی او تبدیل شد، در همین اثر هم شنیده می‌شود: صدای گرم، اجرای آوازی، بیان عاشقانه، استفاده از تحریرهای کنترل‌شده و ترکیب موسیقی پاپ با ریشه‌های موسیقی ایرانی.

چرا آلبوم می‌پرستم مهم است؟

برای درک اهمیت آلبوم «می‌پرستم»، باید به فضای موسیقی ایرانی در اوایل دهه ۱۳۶۰ توجه کرد. پس از انقلاب، بخش بزرگی از موسیقی پاپ فارسی از ایران به خارج از کشور منتقل شد و شرکت‌های موسیقی ایرانی در آمریکا، به‌ویژه در لس‌آنجلس، نقش مهمی در تولید و انتشار آثار خوانندگان مهاجر پیدا کردند. معین نیز در همین فضا به یکی از صداهای جدی و ماندگار موسیقی ایرانی تبدیل شد.

«می‌پرستم» از آن دسته آلبوم‌هایی است که نشان می‌دهد معین از ابتدا فقط به دنبال اجرای ترانه‌های ساده پاپ نبود. در این آلبوم، هم قطعات عاشقانه پاپ وجود دارد، هم رگه‌هایی از آواز و سنت ایرانی شنیده می‌شود. انتخاب آهنگسازان و تنظیم‌کنندگان نیز نشان می‌دهد که این آلبوم با حضور نام‌های مهم موسیقی ایرانی شکل گرفته است؛ از کاظم رزازان و آندرانیک تا جهانبخش پازوکی، استاد عماد رام و عارف ابراهیم‌پور. فهرست عوامل آلبوم در ویکی‌پدیا و سایت‌های موسیقی فارسی نیز همین ترکیب را نشان می‌دهد.

فهرست آهنگ‌های آلبوم می‌پرستم معین

آلبوم «می‌پرستم» شامل ۶ قطعه است. بر اساس اطلاعات ویکی‌پدیا و منابع فارسی مرتبط، فهرست آهنگ‌ها و عوامل آلبوم به شکل زیر است.

شمارهنام آهنگترانه‌سراآهنگسازتنظیم
۱می‌پرستممعینکاظم رزازانکاظم رزازان
۲وقتی سرت رو شونمهمسعود امینیمعینآندرانیک
۳من باهاتمعلیرضا میبدیاستاد عماد رامکاظم رزازان
۴وقتی که تو رفتیجهانبخش پازوکیجهانبخش پازوکیجهانبخش پازوکی
۵یکی را دوست می‌دارممسعود امینی؛ با آواز ابتدایی ایرج بقایی کرمانیمعینکاظم رزازان
۶مسترحمان شکوفه‌پورعارف ابراهیم‌پورعارف ابراهیم‌پور

این فهرست نشان می‌دهد که «می‌پرستم» فقط یک آلبوم ساده با چند ترانه عاشقانه نیست، بلکه مجموعه‌ای است که چند جریان مهم موسیقی ایرانی را کنار هم قرار داده است؛ آهنگسازی معین، تنظیم کاظم رزازان، حضور آندرانیک، نام جهانبخش پازوکی، عماد رام و حتی اشاره به آواز ابتدایی ایرج بقایی کرمانی در قطعه «یکی را دوست می‌دارم».

قطعه «می‌پرستم»؛ قلب آلبوم

قطعه «می‌پرستم» مهم‌ترین و شناخته‌شده‌ترین آهنگ این آلبوم است. این قطعه از همان ابتدا حال‌وهوایی عاشقانه و ستایش‌گرانه دارد. عنوان آن نیز نشان‌دهنده شدت عشق و دلدادگی است؛ عشقی که در زبان ترانه به مرز پرستش می‌رسد. بر اساس فهرست عوامل، ترانه این قطعه از خود معین است و آهنگسازی و تنظیم آن را کاظم رزازان انجام داده است.

در پلتفرم‌هایی مانند Radio Javan، قطعه «Miparastam» با مدت حدود ۷ دقیقه و ۳۷ ثانیه نمایش داده شده است. البته در همین پلتفرم، تاریخ ۱۹۸۶ برای این قطعه آمده که ممکن است مربوط به نسخه بازنشرشده یا ثبت دیجیتال باشد، نه الزاماً تاریخ اصلی آلبوم که در منابع فارسی ۱۳۶۲ ذکر شده است.

از نظر موسیقایی، «می‌پرستم» یکی از نمونه‌های موفق تلفیق صدای آوازی معین با فضای پاپ عاشقانه است. این قطعه به معین اجازه می‌دهد هم قدرت صدایش را نشان دهد و هم حس عاشقانه را با کشش‌های بلند، تحریرهای ملایم و بیان احساسی منتقل کند. همین ویژگی باعث شده «می‌پرستم» هنوز هم برای مخاطبان قدیمی و حتی نسل‌های جدید قابل شنیدن باشد.

«وقتی سرت رو شونمه»؛ حضور آندرانیک در تنظیم

قطعه دوم آلبوم، «وقتی سرت رو شونمه»، با ترانه‌ای از مسعود امینی، آهنگسازی معین و تنظیم آندرانیک منتشر شده است. آندرانیک از مهم‌ترین تنظیم‌کنندگان موسیقی پاپ ایرانی بود و حضور او در هر اثری معمولاً به معنی تنظیمی حرفه‌ای، ارکسترال و حساب‌شده است.

این قطعه از نظر مضمون، عاشقانه و صمیمی است. عنوان آن حال‌وهوایی بسیار نزدیک، آرام و شخصی دارد. در این آهنگ، معین بیشتر در نقش خواننده‌ای عاشقانه ظاهر می‌شود که می‌تواند حس نزدیکی، اعتماد و آرامش را در صدا منتقل کند.

«من باهاتم»؛ همکاری با عماد رام

قطعه «من باهاتم» با ترانه‌ای از علیرضا میبدی، آهنگسازی استاد عماد رام و تنظیم کاظم رزازان در فهرست آلبوم دیده می‌شود. عماد رام از چهره‌های مهم موسیقی ایران بود و نام او در کنار معین به این قطعه ارزش تاریخی بیشتری می‌دهد.

«من باهاتم» از نظر عنوان و مضمون، قطعه‌ای همراهانه و عاشقانه است. این نوع ترانه‌ها در کارنامه معین بسیار مهم‌اند، زیرا بخش بزرگی از محبوبیت او از توانایی در بیان حس همراهی، عشق، دلتنگی و پناه عاطفی می‌آید.

«وقتی که تو رفتی»؛ جهانبخش پازوکی در سه نقش

یکی از قطعات قابل توجه آلبوم، «وقتی که تو رفتی» است؛ زیرا جهانبخش پازوکی در هر سه نقش ترانه‌سرا، آهنگساز و تنظیم‌کننده آن حضور دارد. پازوکی از چهره‌های مهم ترانه و آهنگسازی ایرانی است و آثار زیادی در موسیقی پاپ و سنتی ایرانی دارد. در آلبوم «می‌پرستم»، حضور او باعث شده قطعه «وقتی که تو رفتی» رنگی جدی‌تر و احساسی‌تر داشته باشد.

عنوان آهنگ نشان‌دهنده فضای جدایی و دلتنگی است. در کنار قطعات عاشقانه‌تر آلبوم، این ترانه می‌تواند سمت غمگین‌تر و احساسی‌تر صدای معین را نشان دهد؛ همان بخشی که بعدها در بسیاری از آثار او به محبوبیت زیادی رسید.

«یکی را دوست می‌دارم»؛ قطعه‌ای فراتر از یک آهنگ

«یکی را دوست می‌دارم» از مهم‌ترین قطعات مرتبط با دوران ابتدایی شهرت معین است. در فهرست آلبوم «می‌پرستم»، این قطعه با ترانه‌ای از مسعود امینی و آهنگسازی معین آمده و تنظیم آن را کاظم رزازان انجام داده است. همچنین در ویکی‌پدیا اشاره شده که این قطعه دارای آواز ابتدایی از ایرج بقایی کرمانی است.

اهمیت «یکی را دوست می‌دارم» برای معین فراتر از یک قطعه داخل آلبوم است. این ترانه از همان آثاری است که نام معین را در ذهن مخاطبان قدیمی تثبیت کرد. فضای عاشقانه، بیان ساده و مستقیم، و اجرای پرحس معین باعث شد این قطعه در حافظه شنوندگان باقی بماند.

«مست»؛ پایان آلبوم با حال‌وهوایی متفاوت

آخرین قطعه آلبوم «مست» نام دارد. ترانه آن از رحمان شکوفه‌پور است و آهنگسازی و تنظیم آن را عارف ابراهیم‌پور انجام داده است.

عنوان «مست» با فضای موسیقی ایرانی و ادبیات عاشقانه فارسی پیوند دارد. در فرهنگ شعر فارسی، مستی همیشه فقط معنای ظاهری ندارد؛ گاهی نشانه شور، عشق، بی‌خودی، رهایی و غرق شدن در احساس است. قرار گرفتن چنین قطعه‌ای در پایان آلبوم می‌تواند حال‌وهوای مجموعه را کامل‌تر کند.

جایگاه آلبوم می‌پرستم در کارنامه معین

«می‌پرستم» را می‌توان یکی از آلبوم‌های پایه‌ای کارنامه معین دانست. اگر آلبوم‌هایی مانند «کعبه»، «هوس»، «سفر»، «بی‌بی گل» و «صبحت بخیر عزیزم» در سال‌های بعد باعث گسترش محبوبیت او شدند، «می‌پرستم» از آثاری است که مسیر را برای آن موفقیت‌ها باز کرد. در گاه‌نگاری ویکی‌پدیا، «می‌پرستم» پیش از «کعبه» قرار گرفته و به عنوان آلبوم استودیویی سال ۱۳۶۲ ثبت شده است.

این آلبوم از نظر فنی و هنری، چند ویژگی مهم دارد. نخست اینکه معین فقط خواننده نیست و در برخی قطعات نقش ترانه‌سرا یا آهنگساز نیز دارد. دوم اینکه آلبوم با چهره‌های حرفه‌ای موسیقی ایرانی ساخته شده است. سوم اینکه در همین اثر، شخصیت صدایی معین به‌خوبی قابل تشخیص است؛ صدایی عاشقانه، آوازی، احساسی و در عین حال کنترل‌شده.

تفاوت آلبوم اصلی با بازنشرهای دیجیتال

یکی از نکات مهم درباره آلبوم‌های قدیمی معین، تفاوت میان نسخه اصلی، بازنشرها و مجموعه‌های دیجیتال است. برای مثال، ویکی‌پدیا و منابع فارسی آلبوم «می‌پرستم» را مربوط به شرکت ترانه و سال ۱۳۶۲ می‌دانند، اما در برخی پلتفرم‌ها، قطعه «Miparastam» در مجموعه‌هایی مانند «Kabeh» یا «40 Golden Hits of Moein» با تاریخ‌های بعدی دیده می‌شود. Deezer قطعه «Miparastam» را با مدت ۷:۳۶ و مرتبط با آلبوم «Kabeh» نشان می‌دهد و Apple Music نیز این قطعه را در مجموعه «40 Golden Hits of Moein» با تاریخ ۲۰۰۸ نمایش می‌دهد.

این اختلاف به معنای تناقض قطعی نیست. در موسیقی قدیمی ایرانی، بسیاری از آثار ابتدا روی کاست یا آلبوم‌های فیزیکی منتشر شدند و سال‌ها بعد در قالب مجموعه‌های دیجیتال، گلچین‌ها، ریمسترها یا آلبوم‌های بازنشرشده در پلتفرم‌های جدید قرار گرفتند. به همین دلیل، وقتی درباره «می‌پرستم» صحبت می‌کنیم، باید میان آلبوم اصلی ۱۳۶۲ و نسخه‌های دیجیتال یا گردآوری‌شده بعدی تفاوت بگذاریم.

فضای شعری و احساسی آلبوم

فضای کلی آلبوم «می‌پرستم» عاشقانه است، اما این عشق در قطعات مختلف شکل‌های متفاوتی دارد. در «می‌پرستم»، عشق حالت ستایش و شور دارد. در «وقتی سرت رو شونمه»، عشق به صمیمیت و نزدیکی می‌رسد. در «وقتی که تو رفتی»، عشق با جدایی و غم همراه می‌شود. در «یکی را دوست می‌دارم»، عشق به شکل اعتراف ساده و مستقیم بیان می‌شود.

همین تنوع باعث شده آلبوم فقط یک‌دست و تکراری نباشد. هر قطعه بخشی از جهان احساسی معین را نشان می‌دهد. این ویژگی بعدها نیز در کارنامه او ادامه پیدا کرد؛ معین همیشه خواننده‌ای بوده که عشق را در حالت‌های مختلف اجرا کرده است: عشق شاد، عشق دور، عشق شکسته، عشق معنوی، عشق نوستالژیک و عشق پرستش‌گونه.

نقش کاظم رزازان در آلبوم

کاظم رزازان یکی از نام‌های مهم در آلبوم «می‌پرستم» است. او آهنگساز و تنظیم‌کننده قطعه اصلی «می‌پرستم» است و در چند قطعه دیگر نیز نقش تنظیم‌کننده دارد. حضور او باعث شده آلبوم از نظر تنظیم و ساختار موسیقایی انسجام بیشتری داشته باشد.

در قطعه اصلی آلبوم، تنظیم کاظم رزازان به صدای معین فرصت می‌دهد تا در مرکز توجه قرار بگیرد. این نوع تنظیم برای خواننده‌ای مثل معین اهمیت زیادی دارد؛ زیرا قدرت اصلی او در صدا، تحریر و حس اجراست.

معین به عنوان ترانه‌سرا و آهنگساز

یکی از نکات جالب آلبوم «می‌پرستم» این است که معین در آن فقط خواننده نیست. طبق فهرست عوامل، ترانه قطعه «می‌پرستم» از خود اوست و آهنگسازی قطعات «وقتی سرت رو شونمه» و «یکی را دوست می‌دارم» نیز به معین نسبت داده شده است.

این موضوع نشان می‌دهد که معین در سال‌های ابتدایی فعالیت رسمی خود، نقش فعالی در شکل‌گیری آثارش داشته است. هرچند او بیشتر به عنوان خواننده شناخته می‌شود، اما در برخی آثار اولیه، ردپای او در ترانه و ملودی نیز دیده می‌شود.

چرا «می‌پرستم» هنوز شنیده می‌شود؟

ماندگاری یک آلبوم قدیمی فقط به نوستالژی مربوط نیست. بسیاری از آثار قدیمی پس از چند سال فراموش می‌شوند، اما بعضی آثار همچنان زنده می‌مانند. «می‌پرستم» از آن آلبوم‌هایی است که به دلیل چند عامل همچنان شنیده می‌شود:

نخست، صدای معین در این آلبوم جوان، پرقدرت و احساسی است. دوم، قطعه اصلی آلبوم بسیار پرکشش و خاطره‌ساز است. سوم، حضور چهره‌های حرفه‌ای در آهنگسازی و تنظیم باعث شده اثر کیفیتی فراتر از یک آلبوم معمولی داشته باشد. چهارم، مضامین عاشقانه آلبوم هنوز برای مخاطب امروزی قابل درک است.

«می‌پرستم» و اجراهای زنده معین

قطعه «می‌پرستم» همچنان در اجراهای زنده معین جایگاه ویژه‌ای دارد. در سال‌های اخیر نیز ویدیوهایی از اجرای این قطعه در کنسرت‌های معین منتشر شده است. حتی در توضیحات برخی ویدیوهای رسمی یا نزدیک به رسمی، از کاظم رزازان به عنوان آهنگساز و تنظیم‌کننده این قطعه یاد شده است.

اجرای زنده «می‌پرستم» برای طرفداران قدیمی معین معمولاً با حس نوستالژی همراه است. این قطعه از آن آهنگ‌هایی است که شنوندگان با آن هم‌خوانی می‌کنند و بخشی از خاطره جمعی طرفداران معین است.

نقد و تحلیل موسیقایی آلبوم

از نگاه موسیقایی، آلبوم «می‌پرستم» بر محور صدای خواننده می‌چرخد. تنظیم‌ها تلاش نمی‌کنند صدای معین را پشت سازبندی شلوغ پنهان کنند. در عوض، ساختار قطعات به گونه‌ای است که صدای او، تحریرها و بیان احساسی‌اش در مرکز قرار می‌گیرد.

آلبوم ترکیبی از پاپ، آواز ایرانی و ترانه‌سرایی عاشقانه است. این ترکیب بعدها به یکی از ویژگی‌های اصلی موسیقی معین تبدیل شد. اگر بخواهیم «می‌پرستم» را در یک جمله تحلیل کنیم، می‌توان گفت: این آلبوم شروع جدی شکل‌گیری تصویر معین به عنوان خواننده‌ای عاشقانه، آوازی و ماندگار است.

نقاط قوت آلبوم می‌پرستم

یکی از مهم‌ترین نقاط قوت آلبوم، تنوع عوامل حرفه‌ای است. حضور آندرانیک، جهانبخش پازوکی، عماد رام، کاظم رزازان و عارف ابراهیم‌پور باعث شده آلبوم از نظر موسیقایی چندلایه باشد. نقطه قوت دیگر، صدای جوان و پرحس معین است که در این آلبوم هنوز تازگی خاصی دارد.

همچنین، آلبوم فقط بر یک نوع احساس تکیه ندارد. عاشقانه، دلتنگ، صمیمی، غمگین و شورمند است. این تنوع احساسی باعث شده شنونده با چند فضای متفاوت روبه‌رو شود.

نقاط قابل بحث آلبوم

مانند بسیاری از آلبوم‌های قدیمی، اطلاعات دقیق درباره نسخه اولیه، تاریخ انتشار، جلد اصلی، مدت قطعات و جزئیات ضبط در همه منابع یکسان و کامل نیست. بعضی منابع سال ۱۳۶۲ را برای آلبوم می‌آورند، برخی پلتفرم‌های دیجیتال تاریخ‌های بعدی را برای قطعه «Miparastam» ثبت کرده‌اند و برخی سایت‌ها این قطعه را در آلبوم‌ها یا مجموعه‌های دیگر هم قرار داده‌اند. این موضوع بیشتر به ساختار نشر موسیقی ایرانی در دهه‌های گذشته و بازنشر دیجیتال آثار مربوط است.

بنابراین در معرفی آلبوم، بهتر است با دقت نوشته شود که «می‌پرستم» در منابع فارسی به عنوان آلبوم سال ۱۳۶۲ شرکت ترانه ثبت شده، اما قطعه عنوانی آن در سال‌های بعد در مجموعه‌ها و پلتفرم‌های مختلف نیز بازنشر شده است.

جایگاه «می‌پرستم» در میان آلبوم‌های معین

اگر آلبوم‌های معین را به چند دوره تقسیم کنیم، «می‌پرستم» در دوره آغازین قرار می‌گیرد؛ دوره‌ای که معین هنوز در حال ساختن نام خود بود. در سال‌های بعد، آلبوم‌هایی مانند «کعبه»، «هوس»، «سفر»، «بی‌بی گل» و «صبحت بخیر عزیزم» او را بیشتر به مخاطب معرفی کردند. اما «می‌پرستم» یکی از نخستین آثاری است که نشان داد معین ظرفیت تبدیل شدن به یک صدای ماندگار را دارد.

در صفحه ویکی‌پدیا، «می‌پرستم» در فهرست آلبوم‌های استودیویی معین، قبل از «کعبه» و «هوس» آمده است. این ترتیب نشان می‌دهد که آلبوم در نقطه شروع مسیر رسمی آلبوم‌های او جای دارد.

آیا آلبوم می‌پرستم برای شنونده امروز هم جذاب است؟

بله، البته به شرطی که شنونده بداند با یک اثر قدیمی روبه‌روست. «می‌پرستم» از نظر تنظیم و فضای صوتی، محصول زمان خودش است. طبیعی است که کیفیت ضبط، سازبندی و میکس آن با آثار امروزی تفاوت داشته باشد. اما قدرت صدای معین، ملودی‌های عاشقانه و حس نوستالژیک آلبوم باعث می‌شود هنوز هم ارزش شنیدن داشته باشد.

برای کسی که می‌خواهد معین را جدی‌تر بشناسد، گوش دادن به «می‌پرستم» ضروری است؛ چون این آلبوم بخشی از ریشه‌های هنری او را نشان می‌دهد.

جمع‌بندی

آلبوم می‌پرستم یکی از آثار مهم و آغازین معین است که در سال ۱۳۶۲ توسط شرکت ترانه منتشر شد و در سبک پاپ و سنتی قرار می‌گیرد. این آلبوم شامل شش قطعه است: «می‌پرستم»، «وقتی سرت رو شونمه»، «من باهاتم»، «وقتی که تو رفتی»، «یکی را دوست می‌دارم» و «مست». حضور نام‌هایی مانند کاظم رزازان، آندرانیک، جهانبخش پازوکی، عماد رام و عارف ابراهیم‌پور باعث شده این اثر از نظر تاریخی و هنری اهمیت بیشتری داشته باشد.

«می‌پرستم» فقط یک آلبوم قدیمی نیست؛ سندی از آغاز مسیر خواننده‌ای است که بعدها به یکی از ماندگارترین صداهای موسیقی ایرانی تبدیل شد. قطعه عنوانی آلبوم همچنان از آثار محبوب معین است و در اجراهای زنده، پلتفرم‌های دیجیتال و مجموعه‌های بازنشرشده شنیده می‌شود. اگر می‌خواهید مسیر هنری معین را از ابتدا بشناسید، «می‌پرستم» یکی از بهترین نقطه‌های شروع است.

سوالات متداول درباره آلبوم می‌پرستم معین

آلبوم می‌پرستم معین چه سالی منتشر شد؟

در منابع فارسی مانند ویکی‌پدیا، سال انتشار آلبوم «می‌پرستم» ۱۳۶۲ ذکر شده است. البته قطعه «می‌پرستم» در پلتفرم‌های دیجیتال و مجموعه‌های بازنشرشده با تاریخ‌های متفاوتی دیده می‌شود.

آلبوم می‌پرستم چند آهنگ دارد؟

این آلبوم دارای ۶ آهنگ است. ویکی‌پدیا و سایت‌های موسیقی فارسی نیز همین تعداد را برای آلبوم ذکر کرده‌اند.

آهنگ‌های آلبوم می‌پرستم کدام‌اند؟

آهنگ‌های آلبوم عبارت‌اند از: «می‌پرستم»، «وقتی سرت رو شونمه»، «من باهاتم»، «وقتی که تو رفتی»، «یکی را دوست می‌دارم» و «مست».

ترانه‌سرای آهنگ می‌پرستم کیست؟

بر اساس فهرست آلبوم، ترانه قطعه «می‌پرستم» از خود معین است و آهنگسازی و تنظیم آن را کاظم رزازان انجام داده است.

ناشر آلبوم می‌پرستم چه شرکتی بود؟

در ویکی‌پدیا، ناشر آلبوم «می‌پرستم» شرکت ترانه ذکر شده است.

سبک آلبوم می‌پرستم چیست؟

این آلبوم در سبک پاپ و سنتی ایرانی معرفی شده است.